BEZDECH SENNY

Obturacyjny bezdech senny (OBS) to zaburzenie oddychania w czasie snu, w którym dochodzi do powtarzających się epizodów częściowego (hipopnoe) lub całkowitego (apnoe) zamknięcia górnych dróg oddechowych. Prowadzi to do przerw w oddychaniu, spadku saturacji i fragmentacji snu.

Przyczyny i mechanizm

  • Głównym problemem jest zapadanie się gardła podczas snu – mięśnie, które normalnie utrzymują drożność, rozluźniają się.

  • Czynniki ryzyka:

    • otyłość (szczególnie nagromadzenie tkanki tłuszczowej w okolicy szyi i gardła),

    • krótkoszyjność, duży obwód szyi,

    • powiększone migdałki, przerost języka, skrzywiona przegroda nosa,

    • wiek (częstsze u osób starszych),

    • płeć męska (choć u kobiet po menopauzie też wzrasta ryzyko),

    • alkohol, palenie, leki nasenne.

Objawy

  • głośne, nieregularne chrapanie, przerywane pauzami w oddychaniu (zauważane przez partnera),

  • nadmierna senność dzienna, łatwe zasypianie w ciągu dnia,

  • poranne bóle głowy,

  • suchość w ustach po przebudzeniu,

  • zaburzenia koncentracji, pamięci, drażliwość,

  • u niektórych zaburzenia potencji.

Możliwe powikłania

Nieleczony OBS zwiększa ryzyko:

  • nadciśnienia tętniczego,

  • choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń rytmu,

  • udaru mózgu,

  • cukrzycy typu 2,

  • wypadków drogowych i w pracy (senność!).

Diagnostyka

  • Polisomnografia – badanie snu z rejestracją oddychania, saturacji, pracy serca, faz snu.

  • Poligrafia – uproszczona wersja wykonywana często w domu.

Leczenie

  1. Zmiana stylu życia:

    • redukcja masy ciała,

    • unikanie alkoholu i leków nasennych,

    • spanie na boku zamiast na plecach.

  2. CPAP (Continuous Positive Airway Pressure) – złoty standard: aparat utrzymuje drożność dróg oddechowych przez podawanie powietrza pod stałym dodatnim ciśnieniem przez maskę.

  3. Aparaty ortodontyczne wysuwające żuchwę do przodu – przy lżejszych postaciach.

  4. Leczenie operacyjne (rzadziej) – np. usunięcie migdałków, korekcja przegrody nosa, zabiegi w obrębie gardła.

  5. Leczenie schorzeń współistniejących (otyłość, nadciśnienie, cukrzyca).